به دعوت دوستم دبی و با دوست جون هام می خوایم یک ساعت دیگه بریم آتش بازی. نمی دونم چه جوری هست ولی حتما با عکس های زیبایی برمی گردم و خاطراتم رو می نویسم.

از نمایش آتش بازی برگشتم .این هم عکس هاش:

 

در تقویم در کنار ۵ ام نوامبر نوشته است :بون فایر. با یک شکل کوچک از یک موشک آتش بازی و چند جرقه. کنجکاو شدم که ماجرا چیست؟

در آشپزخانه بودم و مشغول پختن خورشت بادنجان که روبرت وارد شد . من هم از خدا خواسته ازش پرسیدم : بون فایر چیه؟ مثل اینکه خبری بهش داده باشن که یادش نمونده باشه! با عجله موبایلش رو از جیبش در آورد و گفت : واو ...امروز پنجم نوامبره!

بهش گفتم آره... ولی این ماجرای بون فایر چیه: گفت که در سال ۱۶۰۷ گروهی از مسیحیان در اعتراض به توسعه کلیسای پروتستان  در لندن آشوبی برپا کردند و از جمله اینکه قسمتی از پارلمان انگلستان رو هم به آتش کشیدند. پس از این ماجرا کلیسای پرو تستان هم بعد از چندی آنها را دستگیر کرد و در آتش سوزاند. از آن پس برای زنده نگهداشتن این واقعه (جنایت) شب پنجم نوامبر با آتش بازی و به قول جدید نورافشانی آسمان یاد آن خاطره را زنده نگه می دارند.

خوردن چلو و خورشت بادنجان در کنار پنجره ای که از پشت آن آسمان سیاه با جرقه های زیبا و رنگارنگ آذین بسته شده بود و صدای پرتاب شدن موشک ها  خیلی چسبید.

بالاخره اوبامای سیاه پوست هم توسط اکثر مردم آمریکا به ریاست جمهوری کشوری رسید که تا یک قرن پیش از سیاهان به عنوان برده استفاده می شد و تا چند سال پیش هم حق انتخابات در آمریکا را نداشتند. توسعه یافتگی آمریکا فقط در تکنولوژی نیست .نتیجه این انتخابات نشان داد جهان جدید از لحاظ انسانی و فرهنگی هم توسعه یافته است.

اما توسعه یافتگی سیاسی این کشور خیلی به ضرر کشور ما تمام شده. به هیچ عنوان از روحیه سردمداری آمریکا خوشم نمی آید .گرچه عقیده هم بر این است که سیاست مسئولان کشورم هم به بهره برداری آمریکا از این موضوع به نفع خودش هم کمک کرده است. امیدوارم این نقطه عطف در تمام جنبه های این کشور باشد.